အင္းစိန္တိုက္္ပြဲ

အင္းစိန္တိုက္္ပြဲ

Author: ကိုးဒီေသြး | Posted at: 5:52 PM |

အင္းစိန္ျမိဳ႕သည္ (KNDO) တို႕၏ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္သည္။ အင္းစိန္ျမိဳ႕သည္(KNDO) တို႕၏ဗဟိုဌာန
ခ်ဳပ္ျဖစ္ရံုမွ်မက (KNU) ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားေနထိုင္သည့္ ျမိဳ႕လည္းျဖစ္သည္။ ေစာဘဦးၾကီး၊ 
ေစာစန္းေက၊ ေစာဟန္တာသာေမြႊး၊ မန္းဘစံ၊ စေကာေမာေလး၊ ေစာဘဲေလး၊ ဦးဇန္နွင့္ ထို
အခ်ိန္တြင္ မန္းဂ်ိမ္းထြန္းေအာင္လည္း အင္းစိန္ျမိဳ႕၌ပင္ေနထိုင္လ်က္ရွိၾကသည္။ ယင္းေၾကာင့္
ရန္သူမ်ားက အင္းစိန္နွင့္တကြ ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအား (၃)ရက္အတြင္းေျခမွုန္းျပစ္နိုင္ရန္အတြက္ တိုက္ခိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ရန္သူမ်ားသည္ ရန္ကုန္စမ္းေခ်ာင္းရွိ (KNU)ဗဟိုကို စီးနင္းတိုက္ခိုက္ျပီးေနာက္တြင္ အင္းစိန္ျမိဳ႕
အား ၾကည္းတပ္၊ ေရတပ္ျဖင့္ ဝိုင္းထားျပီး တိုက္ခိုက္ေလေတာ့သည္။ ကရင္မ်ားကလည္း
ရွိသမွ် လက္နက္ပစၥည္းျဖင့္ ခုခံတိုက္ခိုက္ၾကရာ တရက္တည္းေသာ အခ်ိန္ကာလတိုအတြင္း
လာေရာက္တိုက္ခိုက္သည့္ ရန္သူမ်ားအားလံုးကို တြန္းလွန္တိုက္ခိုက္နိုင္ခဲ့သည္။


ေနာက္တေန႕တြင္ ကရင့္လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ားသည္ အင္းစိန္တျမိဳ႕လံုးကို သိမ္းပိုက္လိုက္ျပီး
ေနာက္ ဆက္လက္ခ်ီတက္ တိုက္ခိုက္ရာ သမိုင္း ကရင္ရပ္ကြက္ သမိုင္းလမ္းခြဲ၊ အင္းစိန္ေထာင္၊
အင္းစိန္ဘူတာရံု၊ အင္းစိန္ေစ်းၾကီး၊ လွိဳင္ျမစ္ကမ္းေဘးရွိ ဆန္စက္မ်ားအားလံုးကိုသိမ္းပိုက္ထား
လိုက္ေတာ့သည္။ ေဖေဖၚဝါရီလ(၂)ရက္ေန႕တြင္ ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕သည္ မဂၤလာဒံု
ေလယာဥ္ကြင္းကို ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ရာ ေလယာဥ္ကြင္းတခုလံုးနွင့္အနီးအနား ပတ္ဝန္းက်င္ရွိ စစ္စခန္းအားလံုးကိုလည္းသိမ္းပိုက္လိုက္ျပန္သည္။

မဂၤလာဒံုတြင္ရွိၾကသည့္ ရန္သူတပ္မ်ားျဖစ္ေသာ အေျမွာက္တပ္၊ အခ်က္ျပ ဆက္သြယ္ေရးတပ္၊
လက္နက္ျပင္ဌာန စသည္တို႕တြင္ရွိၾကသည့္ ကရင္စစ္သားအားလံုး အင္းစိန္သို႕လာၾကျပီး ကရင္လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းနွင့္ပူးေပါင္းကာ ရန္သူကို ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ၾကေလသည္။
ဤတိုက္ပြဲမွားတြင္ ကရင္မ်ားသည္ ရန္သူ႕ထံမွ လက္နက္ခဲယမ္းအေျမာက္အမ်ား ရရွိၾကသည္။
ေလယဥ္ကြင္းတြင္ရွိသည့္ ေလယဥ္မ်ားကိုလည္း ကရင္မ်ားက ဖ်က္ဆီးျခင္းမျပဳေပ။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ရန္သူ႕တပ္အတြင္းရွိခ်င္းတပ္မ်ားကလည္းကရင္တို႕အား မည္သည့္အေနွာင့္အယွက္အဟန္႕အတားကိုမွ်ျပဳလုပ္ျခင္းမရွိေခ်။

သူတို႕ကပင္ ကရင္ေနာက္လိုက္ရမည္လားဟု ေမးျမန္းေသးသည္။
သို႕ရာတြင္ ကရင္မ်ားက မလိုက္ရန္နွင့္ကိုယ္ဟာကိုေနသြားၾကရန္ေျပာဆိုျပီးလႊတ္လိုက္သည္။
ဤခ်င္းတပ္သည္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရန္သူဖဆပလ အစိုးရကအသံုးျပဳနိုင္ခဲ့ျပီး ကရင္မ်ားအား
ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ရာတြင္ ဤခ်င္းတပ္သည္ အမ်ားအျပား က်ဆံုးဒဏ္ရာရခဲ့ၾကသည္။
မီးမရွိဳ႕ဘဲထားခဲ့ၾကသည့္ ေလယဥ္မ်ားလည္း ရန္သူမ်ားျပန္လည္ရရွိျပီး အသံုးျပဳနိုင္ခဲ့သျဖင့္ 
ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕အတြက္ မနည္းလွေသာထိခိုက္နစ္နာဆံုးရွံဳးမွူကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။

ကရင္မ်ားက အင္းစိန္ကို သိမ္းထားနိုင္သျဖင့္ဖဆပလ အစိုးရအဖို႕ရန္ကုန္ျမိဳ႕အတြက္စိုးရိမ္ဖြယ
္ရာအႏၱရာယ္ျဖစ္ေနေပသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ရန္သူနယ္ေျမမ်ားတြင္ေရာက္ရွိေနၾကသည့္ တပ္မွူးၾကီး
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအား ရန္ကုန္သို႕ျပန္ေခၚျပီး တိုက္ပြဲကို ဦးစီးေစခဲ့သည္။ ဤတပ္မွူးၾကီးမ်ားထဲ
တြင္ ဗိုလ္မွူးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ၊ ဖရက္၊ ေအာင္ေဖ၊လွေမာင္၊ ေမာင္လြင္စသည္မ်ားပါဝင္ေလသည္။ 
ထို႕ျပင္ ရခိုင္တိုင္းတြင္ထားသည့္ တပ္ရင္း(၅)ကိုလည္းေလယာဥ္ျဖင့္ ရန္ကုန္သို႕ ျပန္ေခၚသည္။

တကၠသိုလ္တပ္ရင္းတြင္ အေပ်ာ္တမ္းစစ္မွူထမ္းသည့္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားကိုလည္းစုစည္းျပီး အင္းစိန္ကိုတိုက္ခိုက္ရန္အသံုးျပဳသည္။ ရဲေဘာ္ျဖဴမ်ားကိုလည္းဖဆပလ အစိုးရက အသံုးျပဳသည္။
အင္းစိန္ျမိဳ႕ ကရင္စစ္စခန္းရွိသည့္ေနရာမ်ားကို ဝိုင္းဝန္းထားၾကသည္။ကရင္ရပ္ကြက္မ်ားထဲတြင္
လက္နက္ၾကီး၊ လက္နက္ငယ္မ်ိဳးစံုျဖင့္ေရတပ္ေရာ ၾကည္းတပ္မ်ားပါပါဝင္ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက
္ၾကသည္။ ေလယာဥ္ျဖင့္လည္း ဗံုးၾကဲတိုက္ခိုက္ၾကသည္။
စစ္ကူအတြက္ ကရင္မ်ားသည္ ေတာင္ငူတြင္ရွိသည့္ ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္ရင္း(၁)နွင့္ 
ျပည္ျမီဳ႕တြင္ရွိသည့္ ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္ရင္း(၂)ရင္းထံသို႕စစ္ကူမ်ားေတာင္းခံလာသည္။

တပ္ရင္း(၁)မွ စစ္ေၾကာင္းသည္ဆင္းလာခဲ့ေသာ္လည္း ပဲခူး၊ ဘုရားၾကီးတိုက္ပြဲတြင္စစ္ဦးက်ိဳး
ကာျပန္ဆုတ္သြားရသည္။ တပ္ရင္း(၂)မွာ ၾကိဳ႕ပင္ေကာက္၌ပင္အတိုက္ခံရျပီး တပ္တတပ္လံုး
ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ကုန္သည္။ သို႕ရာတြင္ အင္းစိန္တိုက္ပြဲတြင္းအကူအညီေပးရန္အတြက္ ေတာင္ငူမွ ေထာပလိုဦးစီးသည့္(KNDO)တပ္ဖြဲ႕နွင့္ သထံုမွ ေမာင္ညြန္ဦးစီးသည့္(MNDO)တပ္ဖြဲ႕တို႕သည္
အင္းစိန္သို႕ စစ္ကူအျဖစ္ေရာက္ရွိသြားခဲ့ျပီး အင္းစိန္တိုက္ပြဲတြင္ရန္သူအားတိုက္ခိုက္ရန္အတြက္ပါဝင္တိုက္ခိုက္နိုင္ခဲ့သည္။အင္းစိန္မွဆုတ္သြား
ၾကရသည္အထိဤတပ္မ်ားသည္ အင္းစိန္တိုက္ပြဲတြင္ ပါဝင္တိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

အင္းစိန္သည္ မဟာရန္ကုန္အတြင္း၌သာရွိျပီးရန္သူ၏(၄)ဖက္(၄)တန္မွ တိုက္ခိုက္ျခင္းကိုခံ
ၾကရသည္။ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း တိုက္ပြဲမ်ားျပင္းျပင္းထန္ထန္ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ သမိုင္း

(ခဝဲျခံ)၊ ေရာ္ဘာျခံ၊ ဦးစကၠိနဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၊ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္းစသည့္ေနရာမ်ားတြင္တိုက္ပြဲ
မ်ား ပိုမိုျပင္းထန္သည္။ တိုက္ပြဲတြင္ ရန္သူအက်အဆံုးလည္း အလြန္မ်ားျပားသည္။ ရန္သူစစ္
သားမ်ားသည္ ဆက္လက္ျပီးခ်ိီတက္တိုက္ခိုက္ရန္ ရဲစြမ္းသတၱိမရွိေတာ့ဘဲေၾကာက္ရြံ႕လာသည္
အထိ ျဖစ္သြားသည္။

ေနဝင္းကိုယ္တိုင္ စစ္ေျမျပင္အနီးနားသို႕လာျပီး ၄င္း၏စစ္သားမ်ားကို အားေပးေနရသည္။ 
တိုက္ပြဲမ်ားသည္ တေန႕တျခားပိုမိုျပင္းထန္လ်က္ရွိသည္။ ကရင္ရဲေဘာ္မ်ားသည္ စားနပ္ရိကၡာအ
တြက္ အလံုအေလာက္ရွိေသာ္လည္း အျခားစားစရာဘာမ် မရွိေျခ။ ေဆးလိပ္ေသာက္ရန္အတြက္
လည္းေဆးလိပ္ကို ထုတ္မေပးနိုင္ဘျဲဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ပါရွားပါးျပတ္လပ္လာသည္အထိျဖစ္လာေတာ့သည္။ အျခားေနရာမ်ားမွ စစ္ကုူ
ေရာက္ရွိလာရန္အတြက္လည္း ေမွ်ာ္လင့္၍မရနိုင္ေတာ့ေခ်။ ရန္သူမွ အထပ္ထပ္ေစာင့္ၾကပ္ဝိုင္းရံ
ထားျခင္းလည္းခံၾကရသည္။

အင္းစိန္မွဆုတ္ရန္အတြက္ ေလွ၊ သေဘၤာမ်ားလည္းလံုးဝမရ်ိေခ်။ သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ေနာက္ဆံု
မျဖစ္ျဖစ္သည့္နည္းျဖင့္လွိဳင္ျမစ္ကို ျဖတ္ကူးကာအင္းစိန္ျမိဳ႕မွ ၁၉၄၉ခုနွစ္၊ ေမလ(၂၁)ရက္ေန႕
တြင္ေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြာနိုင္ခဲ့ၾကသည္။ အင္းစိန္တိုက္ပြဲသည္ စုစုေပါင္း(၁၁၁)ရက္ၾကာျမင့္ခဲ့သည္။

ဖူးစေကာလယ္ေတာေရးသည့္ ကရင့္သမိုင္းစာအုပ္မွ ကိုးကားေဖၚျပသည္။ ထိုသမိုင္းကို ေကအန္ယူ ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအရံုး(ဗဟို) သမိုင္းေကာ္မတီမွ ျပင္ဆင္တည္းျဖတ္သည္

တရုတ္နယ္စပ္ရြာထဲ ၿမန္မာအစိုးရတပ္မွ လက္နက္ငယ္ၿဖင့္ပစ္ခတ္

တရုတ္နယ္စပ္ရြာထဲ ၿမန္မာအစိုးရတပ္မွ လက္နက္ငယ္ၿဖင့္ပစ္ခတ္

Author: ကိုးဒီေသြး | Posted at: 5:10 PM |

 တ႐ုတ္ႏွစ္သစ္ကူးအၾကိဳ ဇန္န၀ါရီ ၂၂ တနဂၤေႏြေန႔ ညေနပိုင္းတြင္ နယ္စပ္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ လားယိန္းရြာႏွင့္ ၎တြင္ တရားမ၀င္ ခိုလုံေနေသာ ကခ်င္စစ္ေျပးဒုကၡသည္စခန္းမ်ားရိွရာ သုိ႔ ျမန္မာအစုိးရတပ္က လက္နက္ငယ္အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခ်ိန္ရြယ္ပစ္ခတ္ခဲ့ေၾကာင္း ဒုကၡသည္ႏွင့္ ရြာသားမ်ားဆိုသည္။

ျမန္မာနယ္စပ္ လြယ္ဂ်ယ္ၿမိဳ႕ တပ္စခန္း ႏွစ္ေနရာမွ ျမန္မာစစ္သားမ်ား၏ပစ္ခတ္မႈတြင္ တ႐ုတ္ရြာသားမ်ားႏွင့္ ကခ်င္ ဒုကၡသည္မ်ား ထိခိုက္မႈမရွိေသာ္လည္း က်ည္ဆန္မွ လြတ္ရန္ ေျမျပင္ေပၚ ျပားျပား၀ပ္ေနရသည့္ အေျခအေနရိွခဲ့သည္ဟု ရြာသားမ်ားဆိုသည္။ ယင္းပစ္ခတ္မႈသည္ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ညေန ၇ နာရီခန္႔တြင္ ျဖစ္ပြားသည္ဟု ေျပာသည္။

တ႐ုတ္ျပည္သူမ်ားႏွင့္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ားအား စိုးရိမ္ထိ္တ္လန္႔မႈျဖစ္ေပၚေစသည့္ နယ္စပ္ျမန္မာစစ္တပ္၏ ပစ္ခတ္မႈအား တ႐ုတ္အာဏာပိုင္မ်ားက တစံုတရာ တုန္႔ျပန္မႈမရွိေသးဟု လားယိန္းေဒသခံ တစ္ဦး ေျပာသည္။

ျမန္မာစစ္တပ္ႏွင့္ ၎၏မဟာမိတ္ တိုးတက္ေသာကရင္ဗုဒၶဘာသာတပ္မေတာ္ (DKBA) တို႔မွ ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ဒုကၡသည္စခန္းထဲသုိ႔ လက္နယ္ငယ္မ်ားပစ္ခတ္ေလ့ရိွေသာ္လည္း အလားတူပစ္ခတ္မႈမ်ား တ႐ုတ္နယ္စပ္၌ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ KIO ကို ထိုးစစ္ၾကီးျပဳလုပ္လာသည္အထိ မရွိသေလာက္နည္းပါးသည္။

ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ KIO တုိက္ပြဲျဖစ္လာ၍ လားယိန္းသုိ႔ ဒုကၡသည္ ေထာင္ဂဏန္း ထြက္ေျပးခုိလံႈေနရျခင္းျဖစ္သည္။ ႏွစ္ဖက္ ေတြ႔ဆံုမႈမ်ားရိွေသာ္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူႏိုင္ျခင္း မရရွိဘဲ ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ ႏွစ္ဖက္တိုက္ပြဲမ်ားဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနဆဲျဖစ္သည္။

တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသားတဦးကို တ႐ုတ္ႏိုင္ငံထဲ ျမန္မာအစုိးရတပ္က ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ယခုပစ္ခတ္မႈမတိုင္ခင္ ဇန္န၀ါရီ ၁၂ ရက္က တ႐ုတ္နို္င္ငံသားတစ္ဦးကုိ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံထဲ ျမန္မာအစုိးရစစ္သားမ်ား ၀င္ေရာက္ၿပီး ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္။

ေသဆံုးသူ လဖိုင္ေဇာ္ေလာန္သည္ ဂ်ိန္းေဖာ(ကခ်င္)လူမ်ိဳးျဖစ္၍ ၀မ္းဗိုက္ႏွင့္ ဦးေခါင္း၌ အနီးကပ္ ပစ္ခတ္ခံရကာ မ်က္ႏွာတြင္လည္း ေသနတ္ဒင္ျဖင့္ထုေထာင္းခံရသည္ ဟု ေဆြမ်ိဳးမ်ားဆိုသည္။

တ႐ုတ္အာဏာပိုင္မ်ားကလည္း အခင္းျဖစ္ေနရာတြင္ ေသြးကြက္ႏွင့္ က်ည္ခြံမ်ားေတြ႔ရွိၾက၍ အသက္ ၅၃ ႏွစ္ရွိ ထုိကခ်င္အမ်ဳိးသားမွာ ျမန္မာဘက္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ျခင္းမရွိဘဲ တ႐ုတ္နယ္ေျမအတြင္း ဖမ္းဆီး သတ္ျဖတ္ ခံရျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆက္ဆိုသည္။

အေလာင္းကို အသတ္ခံရသည့္ေနရာမွ အနည္းငယ္အကြာတြင္ ေတြ႔ရွိ၍ ျမန္မာတပ္က ေသြးကြက္ေတြ႔ရွိရာတြင္ ေျမျမဳပ္မိုင္းတစ္ခု၊ အေလာင္းရွိရာအနီး ေနာက္ထပ္ေျမျမဳပ္မိုင္းတစ္ခု တပ္ဆင္သြားၾကသည္ဟု မ်က္ျမင္မ်ားဆိုသည္။

သတ္ျဖတ္သည့္တပ္မွာ နယ္စပ္ မုဘြမ္ (Mu Bum) ေတာင္တြင္ တပ္စြဲထားေသာ ၀ိုင္းေမာ္ၿမိဳ႕နယ္ ေရႊေညာင္ပင္ နယ္ေျမခံ ခမရ (၃၂၁) မွ စစ္သားမ်ားျဖစ္္သည္ဟု ဆုိသည္။

ဒီဇင္ဘာ ၂၂ ရက္က အသတ္ခံရသူ ေဇာ္ေလာန္ေနထိုင္သည့္ လြယ္လံုးရြာသားမ်ားက တ႐ုတ္ႏိုင္ငံထဲ ခိုး၀င္လာသည့္ ျမန္မာတပ္သားႏွစ္ဦးကို ဖမ္းဆီး၍ တ႐ုတ္အာဏာပိုင္မ်ားထံ အပ္ႏွံလိုက္ရာ ၎အားတုန္႔ျပန္သည့္အေနျဖင့္ ယခုလို တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသားကို သတ္ျဖတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ေဒသခံမ်ား ယူဆၾကသည္။

မုဘြမ္စခန္းမွ ျမန္မာစစ္သားမ်ားသည္ ရိကၡာျပတ္လပ္မႈေၾကာင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံထဲ ခိုး၀င္ကာ ေဒသခံမ်ား၏ လယ္ကြက္မ်ားမွ အစားအစာမ်ား ခုိးယူေလ့ရိွေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားေျပာသည္။

http://burmese.kachinnews.com/news/731-တ႐ုတ္နယ္စပ္ရြာထဲ-ျမန္မာအစုိးရတပ္မွ-လက္နက္ငယ္-ပစ္ခတ္.html

ဦးခင္ညြန္႕၏ ရက္စက္ယုတ္မာမႈမ်ား

ဦးခင္ညြန္႕၏ ရက္စက္ယုတ္မာမႈမ်ား

Author: ကိုးဒီေသြး | Posted at: 11:43 AM |

ဗို္လ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔သို႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ (၁)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔ ခင္ဗ်ား..............

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔ဟာ တိုင္းျပည္မွာ တာ၀န္အရွိဆံုး လူေတြထဲက တစ္ေယာက္ အျဖစ္နဲ႔ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အာဏာ သိမ္းယူၿပီးသည့္ အခ်ိန္က စၿပီး ၂၀၀၄ ခုႏွစ္အထိ ေထာက္လွမ္းေရးဌာနရဲ႕ အႀကီးအကဲ အျဖစ္ေရာ၊ အတြင္းေရးမွဴး (၁) အေနနဲ႔ေရာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အျဖစ္နဲ႔ပါ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲလို တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ ကာလေတြက မွားယြင္းခဲ့တာေတြ ဒုနဲ႔ေဒး ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီထဲက က်ေနာ္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူေတြကို သတင္းအမွား အေျမာက္အျမားကို အေျခခံၿပီး မတရားသျဖင့္ ႏွိပ္စက္ ညွဥ္းပန္းျခင္းနဲ႔ မွ်တေသာ တရားစီရင္ျခင္း မရွိဘဲ ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ် ထားတာကလည္း တစ္ခု အပါအ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီလို မတရားသျဖင့္ အႏွိပ္စက္ခံ၊ အက်ဥ္းခ်ခံရလို႔ ဘ၀ပ်က္သြားတဲ့ မိသားစုေတြ သာမက အခုခ်ိန္အထိ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ဆက္ရွိေနသူေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္။ ဒီအထဲက ကိုသန္းေဇာ္ (ခ) သန္႔ေဇာ္ တစ္ေယာက္က နမူနာပါ။ သူ႔လိုမ်ိဳး ျဖစ္ရပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါေသးတယ္။ ဒီ့အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ အေနနဲ႔ မွားယြင္းခဲ့ေၾကာင္း ၀န္ခံဖို႔နဲ႔ ကိုသန္႔ေဇာ္ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ၀ိုင္း၀န္း ႀကိဳးပမ္းေပးဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊနဲ႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္မွာလည္း တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔နဲ႔ အဖဲြ႔က မွားယြင္းၿပီး ဖမ္းခဲ့တဲ့သူေတြကို ျပန္လႊတ္ေပးပါတယ္ ဆိုၿပီး လႊတ္ေပးခဲ့တုန္းကလည္း ကိုသန္႔ေဇာ္ မပါ၀င္ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက ျပန္လြတ္လာတဲ့သူေတြကို ဘယ္တာ၀န္ရွိသူေတြကမွ ေတာင္းပန္မႈမ်ိဳး မလုပ္ခဲ့သလို ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ရ မလိုေတာင္ ေျပာခဲ့တာေတြ ရွိပါတယ္။ ျပန္လြတ္လာသူေတြဟာ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး ဒုကၡေတြ ေ၀ခဲ့တယ္။ ဘယ္တာ၀န္ရွိသူကမွ ေလ်ာ္ေၾကးေပးတာမ်ိဳး၊ ျပန္လည္ ကုစားေပးခဲ့တာမ်ိဳး မရွိခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ မွားယြင္းေၾကာင္း သိတယ္ဆိုရင္ အစိုးရတရပ္ အေနနဲ႔ လူသိရွင္ၾကား ေတာင္းပန္ ရမွာပါ။ ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ႔ ထုိက္သင့္တဲ့ ေလ်ာ္ေၾကးေတြ၊ ျပန္လည္ ကုစားမႈေတြ ေပးရမွာပါ။ ဒါ ႏုိင္ငံတကာ အစိုးရမ်ားရဲ႕ က်င့္၀တ္ ျဖစ္ပါတယ္။

မွားခဲ့တာကို ‘မွားပါတယ္’ လို႔ ၀န္ခံ ေျပာဆိုျခင္းဟာ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ အေကာင္းဆံုး ေဆးတစ္ခြက္ပါ။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရးအတြက္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနပါတယ္ ဆိုတာကို ျပည္သူေတြ ယံုၾကည္ဖို႔ အင္မတန္ ခက္ပါလိမ့္မယ္။

ကိုသန္႔ေဇာ္ရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ဟာ အစိုးရရဲ႕ တာ၀န္ ပ်က္ကြက္မႈေတြကို မီးေမာင္းထိုးျပေနတဲ့ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ ျဖစ္စဥ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ မွားယြင္းစြာ ဖမ္းဆီးခဲ့ေၾကာင္း ေပၚလြင္ေနတာေတာင္မွ မေတာင္းပန္တဲ့အျပင္ အခုခ်ိန္အထိ ဖမ္းဆီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတာဟာ အလြန္ ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူ ျဖစ္သလို ႀကီးမားတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ႏွိပ္စက္ ညွဥ္းပန္းျခင္း မျပဳရလို႔ ျပည္တြင္းနွင့္ ႏိုင္ငံတကာ ဥပေဒေတြက ျပ႒ာန္းထားေပမယ့္လည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ႏွင့္ ဦးသိန္းစိန္တို႔ ႏွိပ္စက္ျခင္းေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြအေပၚ အေရးယူတာမ်ိဳး မလုပ္ဘဲ ကာကြယ္ေပးထားျခင္းဟာ ႏုိင္ငံေတာ္က ႏွိပ္စက္ညွဥ္းပန္းျခင္းကို မူ၀ါဒ ခ်မွတ္ၿပီး က်ဴးလြန္ေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီအတြက္ တာ၀န္ရွိပါတယ္။

အခု ကိုသန္႔ေဇာ္ ကိုယ္တိုင္ ေရးခဲ့တဲ့ သူ႔အမႈအေၾကာင္းကို ဖတ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတို႔ ဘယ္ေလာက္ ရက္စက္ခဲ့တယ္ ဆိုတာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

ကြၽႏု္ပ္၏ ျဖစ္စဥ္အက်ဥ္း

ေန႔စြဲ။ ။ ၃၁၊ ၇၊ ၉၅

၁၉၈၉ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၃ ရက္ နံနက္ ၄ နာရီခန္႔မွာ ကြၽႏု္ပ္၏ ၿခံဝင္းတံခါးကို ဖ်က္ဆီးဝင္ေရာက္ၿပီး ဧည့္စာရင္း စစ္မည္ဟုဆိုကာ အိမ္တံခါးကို ဖြင့္ခိုင္းပါသည္။ အိမ္တံခါးဖြင့္၍ ေပးၿပီး ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ကြၽႏု္ပ္အား လက္ထိပ္ခတ္ၿပီး အမ်ဳိးသားေထာက္လွမ္းေရးမွ ဟု ဆိုကာ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္၏ ေနအိမ္ႏွင့္ ၿခံဝင္း အတြင္း တို႔ကိုလည္း ကြၽႏု္ပ္ကို ေခၚေဆာင္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားသည္ ပိုက္စိပ္တိုက္ ရွာေဖြ ၾကသည္ဟု ေနာက္မွ သိရပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္အား ဖမ္းဆီးခ်ိန္တြင္ ကြၽႏု္ပ္ သေဘာေပါက္သည္မွာ ဇူလိုင္ ၇ ရက္ေန႔ အခမ္းအနား ကိစၥႏွင့္ လာမည့္ ၁၉ ရက္ေန႔ အာဇာနည္ေန႔တြင္ ျပဳလုပ္မည့္ အာဏာဖီဆန္ေရး အစီအစဥ္တြင္ ဦးေဆာင္မႈ အခန္း၌ ပါဝင္ ပတ္သက္ျခင္းကို သိရွိသြားသျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံရသည္ဟု ယူဆမိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ကြၽႏု္ပ္အား တင္ေဆာင္သြားသည့္ သံလ်င္ၿမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းမွ လင့္႐ိုဗာ ကားျပာေလးသည္ တေနရာတြင္ ေခတၱရပ္ၿပီး ‘မိုးေက်ာ္သူ’ (၁၈ ႏွစ္) အား ဖမ္းဆီး လာသည္ကို ေတြ႔ရေသာအခါ ကြၽႏု္ပ္ အဖမ္းခံရသည့္ကိစၥမွာ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္သြားရပါတယ္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အာဏာဖီဆန္ေရး ျပဳလုပ္မည့္ အစီအစဥ္တြင္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကြၽႏ္ုပ္၏ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ လုပ္ငန္းေရးရာ အသီးသီးတြင္ လည္းေကာင္း၊ ပါဝင္ပတ္သက္မႈ (အတြင္းစည္း) မရွိသူ (သုိ႔မဟုတ္) မသိသူတစ္ဦး ျဖစ္ေနသည့္အျပင္ ‘မိုးေက်ာ္သူ’ ဆိုေသာ လူငယ္ေလးမွာ ႐ိုးသားၿပီး အိမ္၏ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ေက်ာင္းမွထြက္ကာ အလုပ္လုပ္ေနသူ တစ္ဦး ျဖစ္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာသည္မွာ ဇူလိုင္ ၇ ရက္ေန႔ အခမ္းအနားတြင္ အခမ္းအနားလာၿပီး တက္ေရာက္သူအျဖစ္ တစ္ႀကိမ္သာ ကြၽႏု္ပ္ႏွင့္ စကားေျပာဖူးသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ယခင္ ဒီမွာ က်င္းပေသာ စည္းေဝးပြဲမ်ားတြင္ လည္းေကာင္း စည္း႐ံုးေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လည္းေကာင္း ကြၽႏု္ပ္ တစ္ႀကိမ္မွ် မေတြ႔ဖူးသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလိုသည္မွာ ကြၽႏု္ပ္ဖမ္းဆီးခံရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမွာ စဥ္းစား မရႏုိင္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ ထပ္ၿပီး ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာၾကည့္မယ္ ဆိုပါကလည္း ၁၂၊ ၇၊ ၈၉ ရက္ေန႔ ေန႔လယ္တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္မွ ေဒါက္တာဝင္းႏိုင္(MP)၊ ဦးျမင့္ေဆြ၊ ဦးခင္ေမာင္ဦး (မခ) တို႔ကိုသာလွ်င္ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ျပဳလုပ္မည့္ အာဏာဖီဆန္ေရး အစီအစဥ္ကို အနည္းငယ္သာ ေျပာျပထားတာပဲ ရွိပါတယ္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔ကို သန္လ်င္ဘက္ကမ္းမွ သေဘၤာျဖင့္ ရန္ကုန္ဘက္သို႔ မ်က္ႏွာကို အဝတ္စည္း၍ ေခၚေဆာင္ သြားပါတယ္။ တေနရာအေရာက္တြင္ ဆင္းခိုင္းၿပီး အခန္းငယ္တစ္ခု အတြင္းသို႔ လူခြဲ၍ ေခၚေဆာင္သြားပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္ကို လက္ထိပ္ခတ္သည့္အျပင္ ဝါယာႀကိဳးမ်ားျဖင့္ပါ တကိုယ္လံုးကို ပတ္ၿပီး ခ်ည္ေႏွာင္ထားပါသည္။ ေနာက္ ကြၽႏု္ပ္ကိုေမးပါတယ္ “သန္လ်င္ေရနံခ်က္စက္႐ံုကို ခြဲတာ မင္းမဟုတ္လားတဲ့၊ ဘာမွ မျငင္းေနနဲ႔ေတာ့တဲ့၊ ဒီဗံုးကို ဘယ္က ရလဲ” တဲ့။ ကြၽႏု္ပ္ ေခါင္းနားပန္း ႀကီးသြားရပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္ တသက္တာတြင္ မခံစားဖူးေသာ ထိတ္လန္႔ တုန္လႈပ္မႈႀကီးကို တမုဟုတ္ခ်င္း ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္လည္း ခ်က္ခ်င္းပင္ လံုးဝ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ လံုးဝ မသက္ဆိုင္ေၾကာင္း ျပန္လည္ ေခ်ပပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္း ဆိုသလိုပဲ ကြၽႏု္ပ္၏ မ်က္ႏွာဆီသို႔ လက္သီးမ်ားျဖင့္ မိတ္ဆက္လိုက္ၾကပါတယ္။ လက္သီး ဆုေၾကးမ်ားပင္ မကေတာ့ဘဲ ဝါယာႀကိဳးျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တုတ္မ်ားျဖင့္ လည္းေကာင္း ႐ိုက္ႏွက္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽႏု္ပ္၏ မ်က္ႏွာအား အဝတ္စည္းထား၍ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္က ဝိုင္းၿပီး ႐ိုက္ႏွက္ေနသည္ကို မခန္႔မွန္းႏုိင္ေတာ့ပါ။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားသည္ ႏွစ္ေယာက္တစ္ဖြဲ႔ ခဲြကာျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တစ္ေယာက္ခ်င္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ကြၽႏု္ပ္အား နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ႏွိပ္စက္၍ ဗံုးေဖာက္ခြဲေၾကာင္း အတင္းအဓမၼ ဝန္ခံခိုင္းၾကပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္လည္း ေသခ်င္ ေသပေလ့ေစေတာ့ အမွန္တရားပဲ၊ လံုးဝ ဝန္မခံဘူး ဆိုၿပီး ႀကိတ္မွိတ္ခံေနပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္သည္ ၎ဗံုးကိစၥတြင္ လံုးဝ ပါဝင္ ပတ္သက္ျခင္း မရွိေၾကာင္း အခ်ိန္ေနရာ၊ သြားလာလႈပ္ရွားမႈ အတိအက်ကို အေထာက္အထား ခုိင္လံုစြာျဖင့္ သက္ေသ သကၠာယမ်ား ခိုင္လံုစြာျဖင့္ မည္မွ်ပင္ ထပ္တလဲလဲ ေျပာျပေသာ္လည္း ကြၽႏု္ပ္ကို စစ္ေဆးေနေသာ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားသည္ အတင္းအဓမၼပင္ ဗံုးခြဲသည္ဟု ႐ိုက္ႏွက္ ထိုးႀကိတ္၍ ဝန္ခံခိုင္းသည္။ ၎တို႔ ကြၽႏု္ပ္အား ညွဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္မႈမ်ားထဲတြင္ ႏွစ္ရက္တိတိ အစာမေကြၽး၊ ေရမတိုက္ျခင္း၊ ဦးေခါင္းကို လံုးပတ္ တစ္က်ပ္လံုးရွိ တုတ္ထိပ္ဖ်ားျဖင့္ အခ်က္ေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ႐ိုက္ျခင္း၊ မတ္တတ္ရပ္ ေျခကားၿပီး ဒူးကို ေကြးခိုင္း၊ ေျခဖ်ားေထာက္ၿပီး ေျခဖေနာင့္ေအာက္တြင္ အပ္ ေထာင္ထားျခင္း၊ ႏွစ္ရက္တိတိ မတ္တတ္ရပ္ခိုင္းျခင္းႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္၏ လိင္တံကို တုတ္ျဖင့္ ႐ိုက္ႏွက္ျခင္းတို႔မွာ ကြၽႏု္ပ္အတြက္ အရွင္လတ္လတ္ ငရဲခန္းသို႔ ေရာက္ေနသလို ခံစားရပါတယ္။ ၎တို႔ မည္မွ်ပင္ ႏွိပ္စက္သည္ျဖစ္ေစ ကြၽႏု္ပ္သည္ ကြၽႏု္ပ္ လံုးဝ က်ဴးလြန္ျခင္း မရွိေသာ သန္လ်င္ေရနံခ်က္စက္႐ံု ဗံုးေဖာက္ကြဲမႈကို ကြၽႏု္ပ္ လံုးဝ မလုပ္ေၾကာင္း အဖန္ဖန္ ျငင္းဆိုေနပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္၏ ေနအိမ္ကို ရွာေဖြရာတြင္လည္း အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး စာရြက္ စာတမ္း တေစာင္တေလေသာ္ လည္းေကာင္း ေဖာက္ခြဲေရးပစၥည္း တပိုင္းတစေသာ္ လည္းေကာင္း အလ်ဥ္း ရွာေဖြ ေတြ႔ရွိျခင္း မရွိၾကပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ကြၽႏု္ပ္အား အတင္းပင္ ႐ိုက္ႏွက္ ညွဥ္းဆဲ၍ ဝန္ခံခိုင္းေနပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္ထက္ ေစာ၍ အဖမ္းခံရသူ ‘+++’ (၂၂ ႏွစ္၊ NLD လူငယ္) ကို ကြၽႏု္ပ္၏ ေရွ႔ေမွာက္သို႔ ေခၚလာၿပီး +++ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက ေျပာခိုင္းေစသည္မွ…“ကုိသန္းေဇာ္ အသား အနာမခံနဲ႔ေတာ့၊ က်ေနာ္ေတာ့ ဝန္ခံလုိက္ၿပီ္။ ခင္ဗ်ားလည္း ေယာက်္ားပဲ ဟုတ္တယ္လုိ႔ ဝန္ခံလုိက္ေတာ့”လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ကြၽႏု္လည္း လြန္စြာ ေဒါသျဖစ္မိၿပီးေတာ့ “မင္းလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ငါလည္း မဟုတ္ဘူး၊ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ဝန္ခံရမွာလဲ”လုိ႔ ေျပာအၿပီးမွာ ကြၽႏု္၏ မ်က္ႏွာႏွင့္ ခႏၶာကုိယ္ အႏွံ႔အျပားအေပၚ လက္သီးမ်ား တုတ္မ်ားျဖင့္ ထုိးႀကိတ္ ရိုက္ႏွက္တာကုိလည္း ခံရပါတယ္။

++++ဟာ ဇူလိုင္ ၇ ရက္ေန႔ ဗံုးေပါက္ကြဲမႈ မျဖစ္ခင္ကေရာ ဗံုးေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ပြားခ်ိန္မွာေရာ ဗံုးေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ပြားၿပီးတုန္းကေရာ ကြၽႏု္ပ္ႏွင့္ အနီးကပ္ဆံုး အခ်ိန္မ်ားစြာ ပါတီလုပ္ငန္းမ်ား ႏိုင္ငံေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ကြၽႏု္ပ္၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူ တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ ရပ္ကြက္ေက်းရြာ ေအာက္ေျခစည္းရံုးေရးက အစ အတူတူ အနီးကပ္ဆံုး တြဲလာခဲ့သူ တက္ၾကြသူတစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္း သေဘာေပါက္မိပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားဟာ ညီညီဦးကို ႐ိုက္ႏွက္ ညွဥ္းပန္း၍ အတင္းအဓမၼ ဝန္ခံခိုင္းၿပီး ကြၽႏု္ပ္အား ++++ ကဲ့သို႔ ဝန္ခံေစရန္ ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္သည္ ဆက္လက္၍ပင္ ျငင္းဆန္ခဲ့ပါသည္။ မည္သို႔ပင္ ႐ိုက္ႏွက္ေစကာမူ ကြၽႏု္ပ္သည္ အခင္းျဖစ္ပြားခ်ိန္ ဇူလိုင္ ၇ ရက္ေန႔ မတိုင္မီ တစ ရက္ ႏွစ္ရက္ကပင္ N.L.D ဇူလိုင္လ ၇ ရက္ေန႔ အခမ္းအနား အတြက္ ရန္ကုန္တိုင္း NLD ရံုးတြင္ အမွတ္တရ စာေစာင္ထုတ္ေဝေရးကို က်ေနာ္က ဦးေဆာင္၍ သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္အတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း ကြၽႏု္ပ္ႏွင့္ အတူတူပင္ ညီညီဦးလည္း ကြၽႏု္ပ္အနီးတြင္ ရွိေၾကာင္း ၎တို႔ကို အခမ္းအနား တက္ေရာက္လာသူ ပါတီအဖြဲ႔အစည္း ေပါင္းစံုမွ ပုဂၢဳိလ္မ်ား သိၾကသည့္အျပင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ႐ံုးခန္း NLD ပတ္ဝန္းက်င္မွ လူမ်ားလည္း သိေၾကာင္း စသည့္ တိက် ေသခ်ာ ခိုင္လံုသည့္ အေထာက္အထားမ်ား ျပဆိုေသာ္လည္း ကြၽႏု္ပ္အား ညွဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္၍ အတင္းအဓမၼ ဝန္ခံခိုင္းေနပါတယ္။ မေရွးမေႏွာင္းမွာပင္ +++ ကို ေခၚလာၿပီး ကြၽႏု္ပ္ကို ထပ္မံ ေျပာခိုင္းပါတယ္။ “ကိုသန္းေဇာ္ ေျပာလိုက္ပါေတာ့။ လုပ္တယ္ ဆိုတာကို က်ေနာ္ေတာ့ ေျပာလိုက္ၿပီ”ဟု မိုးေက်ာ္သူက ငိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္၏ ရင္ထဲတြင္ ဝမ္းနည္းျခင္း၊ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ျခင္း၊ ေဒါသထြက္ျခင္းတို႔ ေရာျပြန္းၿပီး “+++ မင္းလည္း ဘာမွမလုပ္ဘူး။ ငါလည္း မဟုတ္ဘူး။ ငါတို႔ထဲက ဘယ္သူမွ မလုပ္ဘူး။ ဒီကိစၥ ငါတို႔နဲ႔ လံုးဝ မပတ္သက္ဘူး။ မင္းတုိ႔ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ဝန္ခံရတာလဲ” လို႔ မဆိုင္းမတြဘဲ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္၏ ခႏၶာကုိယ္ အႏွံ႔အျပားတြင္ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ား ဗရပြ ျဖစ္ေနၿပီး ကြၽႏု္ပ္၏ မ်က္ႏွာတျပင္လံုး ေသြးခ်င္းခ်င္း ရဲေနပါၿပီ၊ ဦးေခါင္းကလည္း ေရအိုးကို ေခါင္းတြင္ စြပ္ထားၿပီး ျမင္းမိုရ္ေတာင္ႀကီးကို ေရအိုးေပၚ ဖိထားသလို တင္းက်ပ္ ေလးလံစြာ ခံစားေနရပါၿပီ။

ကြၽႏု္ပ္ ထပ္တလဲလဲ သက္ဆိုင္ရာမ်ားကို ေျပာပါသည္။ သန္လ်င္ ေရနံခ်က္ စက္႐ံုဝင္းအတြင္း ဗံုးေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္စဥ္တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ လံုးဝ မပါဝင္ မပတ္သက္ၾကပါ။ တရားခံ အစစ္အမွန္ကို ႀကိဳးစားၿပီး စံုစမ္း ေထာက္လွမ္းၾကပါ။ ကြၽႏု္ပ္တို႔မွာ တရားခံ အစစ္အမွန္မ်ား လံုးဝ အလ်ဥ္း မဟုတ္သည့္အတြက္ ကြၽႏု္ပ္တို႔လည္း နစ္နာသည္။ ျမန္မာႏုိ္င္ငံ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ အရွက္တကြဲ ျဖစ္မယ္။ ကြၽႏု္ပ္ တိုင္းျပည္ကို အလြန္ခ်စ္ပါသည္။ ေရနံခ်က္စက္႐ံုႀကီး ေပါက္ကြဲသြားေအာင္ႏွင့္ တျခား ျပည္သူလူထု နစ္နာေစမည့္ အဖ်က္လုပ္ငန္းမ်ားကို ဘယ္ေတာ့မွ လုပ္ေဆာင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ကြၽႏု္ပ္၏ ရင္တြင္းမွ ခံစားခ်က္မ်ားကို ေသခ်ာဂဏစြာ ေျပာျပပါေသာ္လည္း ႐ိုက္ႏွက္၍သာ အတင္း ဝန္ခံခိုင္းေနပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္အား စစ္ေဆး ႏိွပ္စက္မႈမ်ား သံုးရက္ၾကာေသာအခါ +++ ကို ညသန္းေခါင္ယံတြင္ ထပ္မံ၍ ကြၽႏု္ပ္၏ ေရွ႕သို႔ ေခၚလာၿပီး ကြၽႏု္ပ္အား ဝန္ခံဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။ +++ ၏ မ်က္ဝန္းတြင္းမွာလည္း ကြၽႏု္ပ္အတြက္ စိတ္မေကာင္းျခင္းႏွင့္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမႈ အရိပ္အေရာင္မ်ား ျမင္ေနရပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္ကေတာ့ စူးစူးရဲရဲပဲ သူ႔ကို ျပန္ၾကည့္တယ္။ ေဒါသျဖင့္ သူ႔ကို ျပန္ေျပာတယ္။ “မင္း မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဘာလို႔ ဝန္ခံရတာလဲ မင္းေျပာတာေတြ ဘာမွ မဟုတ္ဘူး” ကြၽႏု္ပ္၏စိတ္ေတြ ထူပူေနၿပီ အိပ္ခြင့္မေပးတာ၊ နားခြင့္မေပးတာ၊ အစာစားခြင့္ မေပးတာ၊ ေရေသာက္ခြင့္မေပးတာ၊ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ႐ုိက္ႏွက္ေနတာ၊ စနစ္တက် ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ေနတာ၊ သံုးရက္သံုးညရွိၿပီ၊ +++ ေျပာပံုကိုလည္းၾကည့္ဦး “ကြၽႏု္ပ္အိမ္မွာ သူနဲ႔ ကြၽႏု္ပ္ ၆ ရက္ေန႔ တညလံုး ဗံုးကို ျပဳလုပ္တပ္ဆင္တယ္” တဲ့။ “ကိုသန္းေဇာ္ ဘာမွ ျငင္းမေနနဲ႔ေတာ့ အသားနာခံ မေနနဲ႔ေတာ့”တဲ့၊ “လုပ္ရဲရင္ ခံရဲရမွာေပါ့” တဲ့။

ကြၽႏု္ပ္ အျပတ္ျငင္းလုိက္တဲ့ အသံရဲ႕ေနာက္ပိုင္း ကြၽႏု္ပ္မွတ္မိတယ္၊ ၁ဝ ေယာက္ေလာက္က ကြၽႏု္ပ္ကို ၀ိုင္း႐ိုက္တယ္။ နံၾကားထဲကို လက္သီးနဲ႔ ထုိးတဲ့သူက ထုိးတယ္ (ကြၽႏု္ပ္ကို အဲဒီအခ်ိန္က မ်က္ႏွာကို အဝတ္ မစည္းထားဘူး) ကြၽႏု္ပ္ ေခြလဲသြားတယ္၊ လက္ထိပ္ကို ေနာက္ျပန္ခတ္ထားတယ္။ ကိုယ္ကိုလည္း လက္ထိပ္ အျပင္ ထပ္ၿပီး ႀကိဳးနဲ႔တုပ္ထားတယ္။ နာၾကည္းမႈ၊ ဝမ္းနည္းမႈ၊ ေဒါသျဖစ္မႈ၊ ျပန္လည္တုံ႔ျပန္လိုမႈ မခံမရပ္ႏုိင္ျဖစ္မႈ၊ စိတ္ေၾကကြဲ ယူက်ဳံးမရျဖစ္မႈ စတာေတြဟာ ေရာယွက္ျပင္းထန္စြာ ေပါက္ကြဲေနစဥ္မွာပဲ ကြၽႏု္ပ္ အႀကံတစ္ခု ရလာတယ္။ (ကြၽႏု္ပ္ႏွင့္ ပတ္သက္သည္ဟု ယူဆၿပီး ဖမ္းဆီးထားသူေတြလည္း အေယာက္ ၂ဝ ေက်ာ္ေနၿပီ) အဲဒါက ကြၽႏု္ပ္မျဖတ္ရင္ ဒီကိစၥၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူး။ အားလံုးက အသား အနာမခံႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး၊ တေလသံတည္း ျဖစ္ကုန္ၿပီ ကြၽႏု္ပ္ဆီမွ ဂိတ္ဆံုးေနၿပီး ကြၽႏု္ပ္ တခုခု လုပ္ရေတာ့မယ္ေပါ့ ေသမလား သို႔မဟုတ္ ျပန္တုံ႔ျပန္မလား ဒါပဲ ရွိေတာ့တယ္။

ကြၽႏု္ပ္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မယ္လို႔ ယူဆၿပီး ျပန္တုံ႔ျပန္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္၊ ကြၽႏု္ပ္ ေခြၿပီး လဲက်သြားတာကို ႏွစ္ေယာက္က ခ်ဳပ္ေပးတယ္။ ထုိးႀကိတ္လိုက္၊ ႐ုိက္လိုက္ေပါ့။ ကြၽႏု္ပ္ တစ္ခြန္းပဲ ေျပာလိုက္တယ္။ “ခင္ဗ်ားတို႔ ျဖစ္ခ်င္တာ က်ေနာ္ေျပာမယ္” ကြၽႏု္ပ္ကို ႐ုိက္ႏွက္တာ ရပ္သြားတယ္။ သူတို႔မ်က္ႏွာေတြ ၿပံဳးလာတယ္၊ ခက္ထန္ေနတာက ကြၽႏု္ပ္ေပါ့။

ကြၽႏု္ပ္ကို ဗံုးေပးတဲ့သူက ‘မိုးသီဟ’ ဆိုသူ ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္ လမ္း ၄ဝ တြင္ ေနထိုင္သူ၊ ကြၽႏု္ပ္က လိပ္စာကို အိမ္နံပါတ္မွ အစ အတိအက် ေျပာလိုက္တယ္။ ၎ မိုးသီဟသည္ ၁၉၈၉ ဧၿပီလ ၁ ရက္ေန႔က ေတာခိုသြားတာက အစေပါ့၊ တေန႔ ကြၽႏု္ပ္ဆီ ေရာက္လာၿပီး ဗံုးခြဲရန္ လာေရာက္ ေျပာဆိုေၾကာင္း၊ ကြၽႏု္ပ္ကလည္း လုပ္ေပးမည္ဟု ေျပာၿပီး လုပ္ေပးလိုက္ေၾကာင္းေပါ့၊ ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ခ်က္ခ်င္းပဲ မိုးသီဟ လိပ္စာအတိုင္း သြားဖမ္းတာေပါ့၊ မမိဘူးတဲ့ (ဘယ္မိမွာလဲ မိုးသီဟက ရွိမွ မရွိတာ၊ သူက ေတာထဲမွာပဲ။ မရွိတဲ့သူ၊ ဖမ္းလို႔ မရမယ့္ သူေတြကို ေျပာရတာ။ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ကိုယ္ေျပာလို႔ အဖမ္းခံရရင္ သမိုင္းပ်က္မွာေပါ့၊ သမိုင္းေတာ့ ဘယ္အပ်က္ခံပါ့မလဲ) ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ျပန္ေရာက္ေတာ့ “မင္းေျပာတာေတြ ဟုတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္ ေတာခိုသြားၿပီး ကတည္းက အိမ္ကို ျပန္မလာဘူး”တဲ့၊ အိမ္က ဓာတ္ပံုတခ်ိဳ႕ကို သိမ္းဆည္း လာၿပီး ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ကြၽႏု္ပ္ကို ျပတယ္။ မိုးသီဟ အလွ႐ိုက္ထားတဲ့ ပို႔စကတ္ဆိုက္ အျဖဴအမည္းဓာတ္ပံုေတြ၊ ကြၽႏု္ပ္က “ဟုတ္တယ္ အခု သူနဲ႔ေတြ႔တာ ဒီပံုစံအတိုင္းပဲ” ဆိုၿပီး အသားနားဆံုး ပံုတစ္ပံုကို ညႊန္ျပလိုက္တယ္။

ကြၽႏု္ပ္ ထင္ထားသည့္အတိုင္းပဲ ေနာက္ေန႔ သတင္းစာ၊ ေရဒီယို၊ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား သတင္းေတြထဲမွာ ပါလာပါေတာ့တာပါပဲ။ တကမာၻလံုး သိကုန္ၿပီေပါ့ ဒီသတင္းက အမွန္လား အမွားလား တကယ္လား လံၾကဳပ္လားဆိုတာ ဘန္ေကာက္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲက အေျဖေပးလိုက္တယ္။ မိုးသီဟက ႏိုင္ငံတကာ သတင္းေထာက္ေတြ သတင္းစာဆရာေတြကို ကြၽႏု္ပ္တို႔ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ NLD ကို သိကၡာခ်ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းေပါ့။
မေရွးမေႏွာင္းတင္မွာပဲ KNU အဖြဲ႔က ေခါင္းေဆာင္ ေစာဘိုျမကလည္း သန္လ်င္ေရနံခ်က္စက္႐ံု ဗံုးေဖာက္ခြဲသူမွာ မိမိတို႔၏ လက္ခ်က္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ NLD မွ လူငယ္မ်ားႏွင့္ လံုးဝ မပတ္သက္ေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံတကာသို႔ လည္းေကာင္း နဝတ သို႔ လည္းေကာင္း အသိေပး ေၾကညာပါတယ္။ (ထိုအေၾကာင္းမ်ားမွာ အင္းစိန္ေထာင္တြင္းေရာက္မွ ၾကားသိရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။)

၁၇၊ ၇၊ ၈၉ ေန႔မွာ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကို အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္သို႔ ပို႔ပါတယ္။ ထိုေန႔တြင္ ကြၽႏု္ပ္ကို ထားရွိရာ အထူးတိုက္ခန္းမွေန၍ ေစာင္ျဖင့္အုပ္ၿပီး အခန္းတစ္ခုသို႔ ေခၚေဆာင္သြားပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္ကို ထုိင္ေစၿပီးမွ အုပ္ထားေသာေစာင္ကို ခြာခ်လိုက္ပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္၏ေရွ႕တြင္ ပထမဦးဆံုးေတြ႔ရွိသူမွာ တရားသူႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ ၿပီး (သူ႔ကိုယ္သူ ကြၽႏု္ပ္အား မိတ္ဆက္ေပးေသာေၾကာင့္ တရားသူႀကီးမွန္း သိရပါတယ္) လက္ဝဲဘက္ေဘးတြင္ အမ်ဳိးသမီးႏွစ္ေယာက္ ေတြ႔ရပါတယ္။ သူတို႔သည္ သက္ေသမ်ားဟု ေျပာပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္၏ လက္ယာဘက္တြင္ အေဝးထိန္း ဗီြဒီယိုကင္မရာတစ္ခု ေထာင္ထားၿပီး ၎မွန္ဘီလူးက ကြၽႏု္ပ္အား ခ်ိန္ရြယ္ထားပါတယ္။ ၎ဗြီဒီယို ကင္မရာေဘးတြင္ ျမန္မာသတင္းစဥ္ (သို႔) ေထာက္လွမ္းေရးမွဟု ယူဆရေသာ ကြၽႏု္ပ္အား ဓာတ္ပံု႐ိုက္ယူေနသည့္ ဓာတ္ပံုကင္မရာသမားတစ္ဦးကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္၏ေရွ႕ ႏွစ္ေပခန္႔အကြာ စားပြဲခင္း၏ေအာက္တြင္ အသံဖမ္း မိုက္က႐ိုဖုန္း (Microphone) အျပာေလးကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ၎မွထြက္လာေသာ ဓာတ္ႀကိဳးသည္ ကြၽႏု္ပ္၏ ေနာက္ေက်ာ ဆယ့္ႏွစ္ေပခန္႔အကြာရွိ တိတ္ေခြႏွစ္ေခြထည့္ထားေသာ ကက္ဆက္ရီေကာ္ဒါ ႏွစ္လံုးဆီသို႔ ဆက္သြယ္ထားေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ ၎အနီးအနားတြင္ စစ္တပ္မွ အရာရွိအခ်ဳိ႔ကိုလည္း ကြၽႏု္ပ္ လွည့္ၾကည့္ေသာေၾကာင့္ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။

တရားသူႀကီးဆိုသူက သူ႔ကိုယ္သူ မိတ္ဆက္ၿပီး ကြၽႏု္ပ္ကို ဗံုးေဖာက္ခြဲမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးရန္ ျဖစ္ေၾကာင္း မေပးလိုပါက မေပးဘဲ ေနလို႔ရေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္သည္ မဆိုင္းမတြပင္ “ကြၽႏု္ပ္သည္ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးရန္ ဆႏၵ လံုးဝမရွိေၾကာင္း၊ ကြၽႏု္ပ္မွာ က်န္းမာေရး မေကာင္းေၾကာင္း၊ တရား႐ံုး ေရာက္မွသာ အမ်ားေရွ႕ေမွာက္္တြင္ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးမွာျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာရာ တရားသူႀကီးက ကြၽႏု္ပ္အား “စဥ္းစားပါဦး။ အခု တခါတည္း ေျဖာင့္ခ်က္ေပးေစလိုေၾကာင္း” ေျပာရာ ကြၽႏု္ပ္က “အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္ပါေၾကာင္း၊ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးရန္ ကြၽႏု္ပ္တြင္ လံုးဝ ဆႏၵမရွိပါေၾကာင္း၊ စဥ္းစားၿပီးမွ တရားသူႀကီးမင္းအား ေျပာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာရာ တရားသူႀကီးက “ထပ္မံစဥ္းစားပါရန္” စဥ္းစားဖို႔ ခဏ အခ်ိန္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ေန႔လယ္ ၁၂းဝဝ နာရီေက်ာ္ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားဟာ ကြၽႏု္ပ္ကို ေစာင္ၿခံဳေစ၍ အျပင္သို႔ေခၚသြားၿပီး တျခားအခန္းတစ္ခုထဲသို႔ ေခၚသြားပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္ကို ဆဲဆိုၿပီး ဝိုင္းထုိးႀကိတ္ၾကတယ္။ ေျခေထာက္ေတြနဲ႔ ေဆာင့္ကန္တယ္။ ေစာင္ကို ခြာလိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာကို လက္သီးေတြနဲ႔ ထုိးတယ္။ ကြၽႏု္ပ္အား စတင္ဖမ္းဆီး စစ္ေဆးႏွိပ္စက္ေသာ ရန္ကုန္တိုင္း မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ က်ဳိက္ဝိုင္းဘုရားလမ္းရွိ ေအာင္သေျပ ရဲရိပ္သာမွ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္လည္း ေျဖာင့္ခ်က္မေပးႏိုင္ေၾကာင္း တရား႐ံုးေရာက္မွ အမွန္အတိုင္း အမ်ားေရွ႕ေမွာက္တြင္ ေျပာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အဖန္ဖန္ ေတာင္းပန္ တိုးလွ်ဳိး၍ ေျပာပါတယ္။ အခ်ိန္မွာလည္း တျဖည္းျဖည္း ညအခ်ိန္သို႔ ေရာက္ရွိလာပါတယ္။ ေရဒီယိုမွ ည ၈ နာရီ ထိုးသည့္အသံ သတင္းေၾကညာေသာ အသံကို ၾကားေနရပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္ ေကာင္းစြာ ၾကားေနသည္မွာ ၎သတင္းတြင္ စစ္ခံု႐ံုးမ်ား ဖြင့္လွစ္ျခင္းကို ေၾကညာသံ ၾကားရပါတယ္။ မေရွးေႏွာင္းတြင္ နဝတ အတြင္းေရးမွဴး(၁) ဦးခင္ညြန္႔က သန္လ်င္ေရနံခ်က္စက္႐ံု ဗံုးေပါက္ကြဲမႈႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ ျပဳလုပ္ေၾကာင္း ေၾကညာသံကို ၾကားေနရပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက တျခား မၾကားႏိုင္သည့္ေနရာကို ေခၚေဆာင္သြားပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္သည္ ေျဖာင့္ခ်က္ မေပးခ်င္၍ တမင္ အခ်ိန္ဆြဲေနလည္း မရပါ။ အတင္းအဓမၼပင္ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးခိုင္းပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္၏ ေရွ႕မွ ညီညီဦးႏွင့္ မိုးေက်ာ္သူ တို႔ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးသြားေၾကာင္း ကြၽႏု္ပ္အား ျပပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္ ဆက္လက္၍ပင္ ျငင္းဆန္ေနပါတယ္။ ႏွိပ္စက္မႈ ျပင္းထန္ၿပီး မေပးလွ်င္ မရေၾကာင္း အဓမၼ ျပဳလုပ္ခိုင္းပါသည္။ အခ်ိန္မွာ ည ၉ နာရီ ေက်ာ္ေနပါၿပီ၊ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးမည့္ တရားသူႀကီးႏွင့္ သက္ေသဆုိသူ အမ်ဳိးသမီးႏွစ္ေယာက္မွာ ကြၽႏု္ပ္က ေျဖာင့္ခ်က္ မေပးမခ်င္း ေစာင့္ေနပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားသည္ အတင္းအဓမၼ အခန္းထဲ ဆြဲသြင္းၿပီး ကုလားထိုင္တြင္ အတင္းထုိင္ေစ၍ ၎တို႔ ေအာင္သေျပရဲရိပ္သာ စစ္ေၾကာေရးစခန္းတြင္ လံၾကဳပ္ ေျပာခဲ့သည့္ ဗံုးေပါက္ကြဲမႈအေၾကာင္း ေျပာခိုင္းပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္လည္း ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ စိတ္မပါ့တပါျဖင့္ လည္းေကာင္း ေမးခြန္းမ်ားကို ျပန္လည္ ေျဖဆိုျခင္းကို တံုဏွိဘာေဝ ေနျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ဂရုမထားသည့္ ဟန္မ်ဳိးျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေရွ႕ေနာက္ မညီေအာင္ လံၾကဳပ္ ေျဖာင့္ခ်က္ႀကီးကို ညသန္းေခါင္ ၁၂းဝဝ နာရီအထိ ေျပာခဲ့ရပါတယ္။

၂၇၊ ၇၊ ၈၉ ေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ ကြၽႏု္ပ္အား တိုက္ခန္းဝင္း ေရွ႕တံခါးမွ ထုတ္၍ ကားျဖင့္ လာေရာက္ေခၚသြားပါတယ္။ အင္းစိန္ အက်ဥ္းေထာင္ေဘးရွိ ခန္းမတစ္ခုသို႔ ေခၚသြားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၎ေနရာတြင္ ညီညီဦးႏွင့္ မိုးေက်ာ္သူတို႔ကို ေတြ႔ရပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေရာ ကြၽႏု္ပ္ပါ လက္ထိပ္ခတ္ထားၿပီး အတူ ထိုင္ခိုင္းထားပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ မ်က္ႏွာမ်ားကို မဖံုးထားသည့္အတြက္ ပတ္ဝန္းက်င္ အားလံုးကို ျမင္ေနရပါတယ္။ တရားစစ္ေဆး ၾကားနာဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္က အထင္ျဖင့္ ညီညီဦးႏွင့္ မိုးေက်ာ္သူတို႔အား ယခု လုပ္ေနသည္မွာ စစ္ခံု႐ံုးျဖစ္ေၾကာင္း ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမွန္အတုိင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာရန္ အထပ္ထပ္ မွာၾကားပါတယ္။
ေသခ်ာပါတယ္။ စစ္ခံုရံုး ျဖစ္ပါတယ္။ ျပင္ဆင္ၿပီးတာနဲ႔ ကြၽႏု္ပ္တို႔ သံုးဦးကို ၎ခုံရံုးစင္ျမင့္ေရွ႕တြင္ ထိုင္ေစပါတယ္။ ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး ေအာင္ညြန္႔(ေလ) ဥကၠ႒ ျပဳလုပ္ေသာ စစ္ခံု႐ံုး ျဖစ္ပါတယ္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔ကို ဗံုးေဖာက္ခြဲသည္ဟု ဆိုကာ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက စာတတန္ ေပတတန္ျဖင့္ စစ္ခံု႐ံုး တရားသူႀကီးမ်ားအား ဖတ္ျပၿပီး ကြၽႏု္ပ္တို႔ တရားခံသံုးေယာက္အား ျပင္းထန္ေသာ ျပစ္ဒဏ္ေပးပါရန္ ေျပာပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကို စြဲဆိုထားေသာ ပုဒ္မမ်ားမွာ ၃ဝ၂/၁ (ခ) ၃၄ ဟုလည္း တပ္ထားပါတယ္။ ၎စြဲခ်က္မ်ားသည္ ကြၽႏု္ပ္တင္မဟုတ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ပါတီကိုပါ ေစာ္ကား သိကၡာခ်ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း အဆုိပါ ဗံုးေဖာက္ခြဲမႈတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ႏွင့္ လံုးဝ မပတ္သက္ေၾကာင္း၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔ လံုးဝ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ဗံုးေဖာက္ခြဲမႈ မျဖစ္သြားမီ ေန႔မ်ား၊ ဗံုးကြဲသည့္ ဇူလိုင္ ၇ ရက္ေန႔ႏွင့္ ဗံုးကြဲၿပီး ေနာက္ပိုင္းအထိ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဘယ္ေနရာတြင္ ရွိသည္၊ ဘယ္သူေတြႏွင့္ ရွိေနသည္၊ ဘယ္အခ်ိန္တြင္ ရွိေနသည္ စသည္ျဖင့္ တိက် ခိုင္လံုေသာ အေထာက္အထားမ်ား သက္ေသမ်ား ျပဆိုႏိုင္ေၾကာင္း၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား စစ္ေဆးေသာ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား အရြယ္ျဖင့္ မလိုက္ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ညွဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္မႈတို႔ကို မခံမရပ္ႏုိင္ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား အလိုက် ေျပာခဲ့ရေၾကာင္း ကြၽႏု္ပ္တို႔တြင္ လံုးဝ လံုးဝ အျပစ္မရွိပါေၾကာင္း ႏွစ္နာရီခန္႔ ကြၽႏု္ပ္ ေလွ်ာက္လဲ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ ထုိအခါ တရားသူႀကီး ဥကၠ႒ ေအာင္ညြန္႔က ေခတၱနားမည္ဟု အမိန္႔ေပး၍ တရားစစ္ေဆးျခင္းကို ေန႔လယ္ ၁၁းဝဝ နာရီတြင္ ေခတၱရပ္နားပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက အတင္းဆြဲေဆာင့္၍ ကားေပၚတင္ၿပီး အင္းစိန္ေထာင္တြင္းသို႔ ျပန္ပို႔ပါတယ္။ ကားေပၚတြင္လည္း အကန္ခံရပါေသးတယ္။

ေန႔လယ္ ၁းဝဝ နာရီတြင္ ထပ္မံၿပီး ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက လာေခၚ၍ တရား႐ံုးသို႔ ကားျဖင့္ပို႔ပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား တရားရံုးစင္ျမင့္ေရွ႕တြင္ ထုိင္ခိုင္းၿပီး တရား႐ံုးအစီအစဥ္ကို စတင္ရာ တရားသူႀကီးဥကၠ႒ ဒုတိယ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေအာင္ညြန္႔(ေလ)က “တရားခံမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ နံပါတ္(၁)တရားခံ ေမာင္သန္းေဇာ္၊ (၂) တရားခံ ညီညီဦး၊ (၃) တရားခံ ေမာင္မိုးေက်ာ္သူ တို႔အား စစ္တရားခံု႐ံုး အမွတ္(၁)မွ အျပစ္ရွိသည္ဟု ယူဆေသာေၾကာင့္ အျပစ္ေပးမည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ” ဟု ေမးပါသည္။ ထုိအခါ ကြၽႏု္ပ္က စတင္ၿပီး ၇၊ ၇၊ ၈၉ ေန႔ ေရနံခ်က္ စက္႐ံုးဝန္းအတြင္း ဗံုးေပါက္ကြဲမႈအတြက္ ကြၽႏု္ပ္ လံုးဝပတ္သက္ျခင္း မရွိေၾကာင္း ကြၽႏု္ပ္တို႔ လံုးဝ မျပဳလုပ္ေၾကာင္း၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔တြင္ အျပစ္ မရွိသည့္အတြက္ အျပစ္ေပးစရာ မလိုအပ္ေၾကာင္း လံုးဝလႊတ္ေပးရန္ လိုလားေၾကာင္း၊ ဓမၼပါလ ၾသဝါဒတြင္ “ျပစ္မႈ က်ဴးလြန္ေသာ တရားခံ ဆယ္ဦး လြတ္သြားျခင္းထက္ လံုးဝ အျပစ္ မရွိေသာ သူတေယာက္အား အျပစ္မေပးမိပါေစႏွင့္”ဟု မိန္႔ဆိုထားသည္ကို သတိျပဳရန္၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား တရားေသ လႊတ္ေပးပါရန္ စသည့္ အခ်က္မ်ား အပါအဝင္ အမႈက်ဴးလြန္ျခင္း မရွိသည့္ သက္ေသ အေထာက္အထားမ်ား ထုေခ် ေလွ်ာက္လဲပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း စစ္ခံု႐ံုးတရားသူႀကီးသည္ ကြၽႏု္ပ္ အပါအဝင္ ညီညီဦးႏွင့္ မိုးေက်ာ္သူတို႔ပါ အျပစ္ရွိေၾကာင္း ယူဆသည္ဟု ဆိုကာ ‘ေသဒဏ္’ အမိန္႔ ခ်မွတ္လိုက္ပါတယ္။

ကြၽႏု္ပ္၏ျဖစ္စဥ္မွာ ‘ေသဒဏ္’ အျပစ္ တစ္ခုတည္းတြင္သာ မကပါ။ ၅၊ ၉၊ ၈၉ ေန႔တြင္ ကြၽႏု္ပ္ႏွင့္ ညီညီဦး အား လက္ကို ႀကိဳးမ်ားျဖင့္တုပ္ၿပီး အင္းစိန္ႀကိဳးတိုက္မွ ေန႔လယ္ ၁၁းဝဝ နာရီခန္႔တြင္ ေခၚသြားၿပီး၊ သံေျခက်င္းမ်ား ခတ္ေစပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား ေခါင္းစြပ္မ်ားစြပ္၍ ကားျဖင့္ တေနရာသို႔ ေခၚေဆာင္သြားပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ယခင္ ‘ေသဒဏ္’ ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ စစ္ခံု႐ံုးအမွတ္(၁)ေနရာပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား အစိုးရ ဆန္႔က်င္သည့္ ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈမ်ား ျပဳလုပ္သည္ဟုဆိုကာ ႏိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မႈ ပုဒ္မ ၁၂၂ (၁)ျဖင့္ တရားစြဲဆိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဤအထက္ပါ အမႈတြင္လည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔ အစိုးရ ဆန္႔က်င္သည့္ ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈမ်ား မျပဳလုပ္ေၾကာင္း ေၾကာင္းက်ဳိးဆက္ႏြယ္ၿပီး အေထာက္အထား ခိုင္လံု ျပည့္ဝစြာျဖင့္ တစ္ဦးခ်င္း အျပစ္မရွိေၾကာင္း အခ်ိန္မ်ားစြာ ေလွ်ာက္လဲ ေခ်ပ ေသာ္ျငားလည္း ကြၽႏု္ပ္ အပါ အဝင္

ေမာင္ညီညီဦး (NLD လူငယ္တာဝန္ခံ သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္)
ေဒါက္တာထြန္းသူ (သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ ဖားကူးေက်းရြာ စည္းရံုးေရး NLD အဖြဲ႔ဝင္)
ေမာင္ေအာင္ေက်ာ္ဆန္း (NLD အဖြဲ႔ဝင္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ ဖားကူးေက်းရြာ)
ေမာင္ေဌးလြင္ (NLD အဖြဲ႔ဝင္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ ဖားကူးေက်းရြာ)
ေမာင္ေထြးေမာင္ (NLD အဖြဲ႔ဝင္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ ဖားကူးေက်းရြာ)
ေမာင္အံုးဝင္း (သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ NLD လူငယ္)
ေမာင္စန္းေအာင္ (သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ NLD လူငယ္)
ေမာင္ေအာင္သန္း (သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ NLD လူငယ္)
ေမာင္မိုးေက်ာ္ (သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ NLD လူငယ္)
ေမာင္ေနလင္းစိုးရင္ (သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ NLD လူငယ္)
ေမာင္ေအာင္ႏိုင္ (သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ NLD လူငယ္)
ေမာင္ေဇာ္ထြန္းသက္ (သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ NLD လူငယ္)
ေမာင္သက္ခိုင္ (ဗကသ၊ သုဝဏၰၿမိဳ႕နယ္)
ေမာင္ေအာင္ေအာင္ (လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ၊ ေကာ့မွဴးၿမိဳ႕နယ္)
ေမာင္မိုးသက္ (လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ၊ ေကာ့မွဴးၿမိဳ႕နယ္)

စုစုေပါင္း ၁၆ ေယာက္အား ပုဒ္မ ၁၂၂(၁) ႏိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မႈျဖင့္ တစ္သက္တစ္ကြၽန္း ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္လိုက္ပါတယ္။

ထိုသုိ႔ ျပစ္ဒဏ္မ်ားျဖင့္ အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္ ႀကိဳးတိုက္ထဲတြင္ ခါးသီးေသာ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားကို လက္သီးဆုပ္မပ်က္ ရင္ေကာ့ခံစားရင္း ၁၉၉ဝ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔တြင္ ေထာင္တြင္းမွ ႏို္င္ငံေရး ေတာင္းဆိုမႈမ်ား သပိတ္တိုက္ပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ ဖန္တီးသည္ဟုဆိုကာ သရက္ အက်ဥ္းေထာင္သို႔ ေသြးရဲရဲ သံရဲရဲ အ႐ိုက္အႏွက္ ၾကမ္းတမ္းစြာ ျပဳလုပ္၍ ကြၽႏု္ပ္အား လံုၿခံဳေရးအေစာင့္မ်ားျဖင့္ ၂၆၊ ၉၊ ၉ဝ ေန႔တြင္ ပို႔လိုက္ပါသည္။

ယခု ကြၽႏု္ပ္အား ၁/၉၃ျဖင့္ ေသဒဏ္မွ အႏွစ္ ၂ဝ၊ တစ္သက္တစ္ကြၽန္း ျပစ္ဒဏ္မွ ၁ဝ ႏွစ္ စုစုေပါင္း ၃ဝ ႏွစ္သို႔ ေျပာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

မည္သို႔ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစ အမႈႏွစ္ခုလံုးတြင္ ကြၽႏု္ပ္၌ ထင္ရွားေစသည့္ စာရြက္စာတမ္း သဲလြန္စ ခိုင္လံုသည့္ အေထာက္အထား တစံုတရာ စိုးစဥ္းမွ် မရွိဘဲႏွင့္ ျပစ္ဒဏ္မ်ား အတင္းအဓမၼ ခ်ၿပီး ယေန႔အခ်ိန္အထိ အက်ဥ္းေထာင္ တိုက္ခန္းအတြင္း ေလွာင္ပိတ္ထားျခင္းကို အက်ဥ္းခ်ဳံး၍ အစီရင္ခံ တင္ျပအပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ ။

ေမာင္သန္းေဇာ္
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (လူငယ္)

ကုိဘုိၾကည္

တဲြဖက္အတြင္းေရးမွဴး၊

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ျမန္မာႏုိင္ငံ

ပအို၀္းဂီတစာဆို ခြန္သာဒြန္း၏ အတၳဳပတၱိအက်ဥ္းခ်ဳပ္

ပအို၀္းဂီတစာဆို ခြန္သာဒြန္း၏ အတၳဳပတၱိအက်ဥ္းခ်ဳပ္

ပအို၀္းေခတ္ေပၚ ေတးသီခ်င္းမ်ားကို ပထမဆံုး သီဆိုေမြးထုတ္ခဲ့သူ ခြန္သာဒြန္းသည္ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၃၀၆ ခု သီတင္းကၽြတ္လာဆန္း (၈)ရက္ေန႔တြင္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ဖာမြန္းေက်းရြာေန ဗိုလ္ဟိန္ေမာင္ (ပအမဖ ဥကၠ႒)ႏွင့္ နန္းလြဥ္း တို႔၏ ဖြားျမင္သည့္ သားသမီး (၇)ဦးအနက္ ဒုတိယ အႀကီးဆံုးေသာ သားျဖစ္သည္။ခြန္သာဒြန္းသည္္ အသက္ (၇)ႏွစ္အရြယ္တြင္ ကေလာၿမိဳ႕ ဂ်ိန္းစ္၀တ္...

>>read more>>

ျဖားဗြာလွေဖ၏ အထၱဳပၸတၱိအက်ဥ္းခ်ဳပ္

ျဖားဗြာလွေဖသည္ ၁၉၁၀ ခုႏွစ္ မတ္လ (၂၆)ရက္ေန႔တြင္ သထံုခရိုင္ ဘီးလင္းၿမိဳ႕နယ္ ေညာင္ပင္လင္တိုက္နယ္ သံပုရာပင္ရြာေန အမိ မိြဳးနန္းဆီး အဖ ျဖားဒြန္းတို႔မွ ဖြားျမင္သည့္ တတိယေျမာက္သားျဖစ္သည္။ ေမြးခ်င္းေမာင္ႏွာမမ်ားမွာ အစ္မ နန္းစိန္ခင္ႏွင့္ အစ္ကို ျဖားလြန္းေမာင္တို႔ျဖစ္သည္။ ျဖားဗြာသည္ အိမ္ေထာင္ဆက္သံုးဆက္ရွိၿပီး ေနာက္ဆံုးအိမ္ေထာင္ဆက္မွာ ဟိုပံုးၿမိဳ႕နယ္...

>>read more>>

Aug 24, 2011

ဗိုလ္ခ်န္ဇံု (ခ) ပိုလ္းတံြဳ၏ အတၳဳပတၱိအက်ဥ္းခ်ဳပ္

ဗိုလ္ခ်န္ဇံု (ခ) ပိုလ္းတံြဳသည္ ၁၉၁၃ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂၇)ရက္ေန႔တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ေစာစီရြာေန ပအို၀္းမ်ဳိးႏြယ္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ ျဖစ္ေသာ မတၱာမန္းဘတ္ေတာရိုင္းႏွင့္ နန္းစုတို႔မွ ဖြားျမင္သည္။ ေမာင္ႏွာမမ်ားမွာ မိြဳးလွစီ၊ ျဖားကာယု၊ ဗိုလ္မွဴးဂ်ဳိးဇက္ႏွင့္ မိြဳးလွျမင့္တို႔ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်န္ဇံုသည္ အဂၤလိပ္ေခတ္တြင္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ရွိ...

>>read more>>

ဗိုလ္စံသိန္း အတၳဳပတၱိအက်ဥ္းခ်ဳပ္

ဗိုလ္စံသိန္းသည္ ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၂၈၉ ခု တေပါင္းလဆန္း (၉)ရက္ေန႔တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ဖက္ရဲရြာတြင္ ဖြားျမင္ခဲ့ၿပီး သတၱမတန္း ေက်ာင္းပညာကို ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ေမြးခ်င္းေမာင္ႏွာမမ်ားမွာ ဆရာမနန္းေထြး၊ ဦးဖိုးလြန္၊ ဦးစံဖဲႏွင့္ နန္းခင္ေ၀သီ တို႔ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္စံသိန္းသည္ အိမ္ေထာင္ဇနီး ေဒးနန္းခြန္ႏွင့္အတူ သားသမီး (၆)ဦးထြန္းကားခဲ့သည္။...

>>read more>>

PNO ပထမ ဥကၠ႒ ျဖားေက်ာ္စိန္ (ခ) ဦးေက်ာ္စိန္၏ အတၳဳပတၱိအက်ဥ္းခ်ဳပ္

ဦးေက်ာ္စိန္သည္ ၁၉၂၃ တြင္ မြန္ျပည္နယ္မွ သထံုၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေမာ္ေက်ာရြာေန ျဖားသာဇံႏွင့္ မိြဳးေက်ာင္ ထြန္းေမတို႔မွ ဖြားျမင္သည္။ အဂၤလိပ္ေခတ္တြင္ (၁၀)တန္းအထိ ပညာဆည္းပူးခဲ့သည္။ ဦးေက်ာ္စိန္သည္ ၁၃၀၀ ျပည့္ ေတာင္သူလယ္သမားအေရးေတာ္ပံုတြင္ လည္းေကာင္း၊ ၁၉၄၂ တြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ လႈပ္ရွားမႈတြင္ လည္းေကာင္း၊ ၁၉၄၅ ခု ေအာက္တိုဘာလတြင္ ကရင္လူငယ္အစည္းအရံုး...

>>read more>>

ပအမဖ ဥကၠ႒ေဟာင္း ဗိုလ္ဟိန္ေမာင္ အတၳဳပတၱိအက်ဥ္းခ်ဳပ္

ဗိုလ္ဟိန္ေမာင္သည္ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၉၁၈ တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္မွ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ဖာမြန္းရြာေန ၾဆားေပးႏွင့္ မိြဳးေက်ာင္လံု တို႔မွ ဖြားျမင္ေသာ သားျဖစ္သည္။ ေမြးခ်င္းေမာင္ႏွာမမ်ားမွာ ျဖား၀ရျမန္း၊ မိြဳးနန္းဗိုခမ္း၊ မိြဳးနန္းထဥ္း၊ မိြဳးနန္းအံုး၊ ျဖားထြက္ခြန္ တို႔ျဖစ္သည္။ ၎သည္ အိမ္ေထာင္သည္ ဇနီး မိြဳးေက်ာင္လြန္းႏွင့္အတူ သားသမီး (၆)ဦး ထြန္းကားခဲ့ကာ...

>>read more>>

သာမညေတာင္ဆရာေတာ္ ဦး၀ိနာယ၏ ေထရုပၸတၱိအက်ဥ္း (၁)

သာမညေတာင္ဆရာေတာ္ ဦး၀ိနာယသည္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၇၄ ခုႏွစ္ ပထမ၀ါဆိုလဆန္း ၆ ရက္ေန႔ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ ကရင္ျပည္နယ္ ဘားအံၿမိဳ႕ ေတာင္ဖက္ (၄) မိုင္အကြာရွိ ေကာ့က်ဳိက္ပအို၀္းရြာႀကီးေန ပအို၀္းႏြယ္ဖြား ေတာင္သူလယ္သမားမ်ဳိးရိုးျဖစ္ေသာ ဦးေထာင္အိုး၊ ေဒၚမအံုး တို႔မွ ဖြားျမင္ပါသည္။ ေမြးခ်င္းေမာင္ႏွာမ (၄) ဦးအနက္ အကိုႀကီး ခြန္ထြန္းေက်ာ္၊ အကိုလတ္ ခြန္ေအာင္ၿငိမ္း၊...

>>read more>>

သာမညေတာင္ဆရာေတာ္ ဦး၀ိနာယ၏ ေထရုပၸတၱိအက်ဥ္း (၂)

သာမညေတာင္၏ ေနာက္ခံအေၾကာင္း။ ေပေပါင္း (၆၅၃) ျမင့္ေသာ “သာမညေတာင္” ၏ မူလအမည္မွာ “ေဒးမဲ့ေစာေတာင္” ဟု မြန္ဘာသာစကားျဖစ္ၿပီး ၎ကို “စပါးပံုေတာင္”ဟု ျမန္မာလို အဓိပၸာယ္ရသည္။ သု၀ဏၰဘုမၼိသထံုျပည္ႀကီး ပ်က္ျပား၍ မႏုဟာမင္း၏ မိဖုရားတစ္ပါးျဖစ္ေသာ မုတၱမစား မိဖုရားသည္ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ကို တိမ္းေရွာင္ရင္း သထံုႏွင့္ မနီးမေ၀း ေကာ့ကြန္းဂႈသို႔ ခိုေအာင္းရာမွ ေဒးမဲေစာေတာင္သို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။ ထိုေတာင္ေပၚတြင္ ေစတီ(၂)ဆူ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့သည္။ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ...

>>read more>>

သာမညေတာင္ဆရာေတာ္ ဦး၀ိနာယ၏ ေထရုပၸတၱိအက်ဥ္း (၃)

ကရင္ျပည္နယ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရကတည္းက ျပည္တြင္းစစ္ မီးေတာက္ေလာင္ေနသည္မွာ ကေန႔ထိပင္ျဖစ္သည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ျဖစ္ေသာ ဖဆပလ၊ မဆလ၊ န၀တ၊ နအဖ စသည့္ေခတ္မ်ားကုိ အုပ္စိုးသူ အစိုးရအဆင့္ဆင့္ လက္ထက္တြင္ ကရင္ျပည္သူမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ ေတာင္ယာစပါးစိုက္ခင္းမ်ားကို ဖ်က္စီးမႈခံရျခင္း၊ အရြယ္ေရာက္ လင္ေယာကၤ်ားမ်ားကို ဖမ္းဆီးေပၚတာထမ္းခိုင္းျခင္း၊...